Όλοι θέλουν να ξεχωρίσουν.
Ένα διαφορετικό brand, ένα ιδιαίτερο logo, μια ξεχωριστή αισθητική, ένα social media feed που να μην μοιάζει με κανένα άλλο.
Κι όμως, αν κοιτάξεις διαφορετικές επιχειρήσεις ή προφίλ στη σειρά, το πιο πιθανό είναι να αρχίσεις να βλέπεις τα ίδια χρώματα, τις ίδιες γραμματοσειρές, παρόμοιες φωτογραφίες, ίδια templates και, τελικά, την ίδια αισθητική.
Πώς γίνεται όλοι να προσπαθούν να ξεχωρίσουν και τελικά να μοιάζουν τόσο πολύ;
Όταν η έμπνευση γίνεται αντιγραφή
Το να κοιτάς τι κάνουν οι άλλοι δεν είναι κακό. Είναι μέρος της δημιουργικής διαδικασίας. Παρατηρούμε, συγκρίνουμε, κρατάμε ιδέες και βλέπουμε τι λειτουργεί.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν σταματάμε να αναρωτιόμαστε γιατί κάτι λειτουργεί και κρατάμε μόνο το πώς φαίνεται. Βλέπουμε ένα brand με συγκεκριμένα χρώματα και τα θεωρούμε απαραίτητα και για μας επειδή είναι trend. Βλέπουμε ένα layout και το χρησιμοποιούμε ακριβώς το ίδιο. Βρίσκουμε ένα έτοιμο template και αλλάζουμε μόνο το κείμενο και το logo.
Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι όμορφο, όχι όμως ξεχωριστό.
Τα trends δεν είναι ταυτότητα
Τα trends είναι χρήσιμα. Μας δείχνουν τι συμβαίνει γύρω μας και μας δίνουν έμπνευση.
Όταν όμως ρησιμοποιείται από όλους, δεν μπορεί να κάνει αυτό που περιμέναμε: να μας διαφοροποιήσει.
Το ίδιο συμβαίνει και με τα templates. Είναι εργαλεία. Μπορούν να μας βοηθήσουν να ξεκινήσουμε ή να δουλέψουμε πιο γρήγορα. Δεν μπορούν όμως να μας δείξουν ποια είναι η δική μας ιδέα. Ζητάμε από το εργαλείο να γίνει η ιδέα.
Το διαφορετικό δεν χρειάζεται να είναι παράξενο
Όταν μιλάμε για διαφορετικό, συχνά ψάχνουμε κάτι εντυπωσιακό. Ένα διαφορετικό logo, ένα έντονο χρώμα, μια ασυνήθιστη γραμματοσειρά.
Όμως το διαφορετικό δεν χρειάζεται να είναι παράξενο. Μπορεί να είναι απλώς πιο συγκεκριμένο. Να έχει προσωπικότητα, να ξέρει τι θέλει να πει και, εξίσου σημαντικό, τι δεν χρειάζεται να πει.
Μια ταυτότητα μπορεί να είναι απλή και παρ' όλα αυτά αναγνωρίσιμη. Ένα social post μπορεί να είναι λιτό και παρ' όλα αυτά να τραβάει την προσοχή. Ένα brand μπορεί να μη φωνάζει και να παραμένει αξέχαστο.
Το design δεν είναι διαγωνισμός πρωτοτυπίας
Ένα design μπορεί να είναι εντυπωσιακό και να μην επικοινωνεί τίποτα. Μπορεί να είναι πρωτότυπο αλλά να μπερδεύει. Μπορεί να τραβάει την προσοχή για λίγα δευτερόλεπτα και μετά να ξεχνιέται.
Ο στόχος δεν είναι απλώς να πει κάποιος «δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο».
Ο στόχος είναι να καταλάβει τι βλέπει, να το αναγνωρίσει και να το θυμάτε.
Η πραγματική διαφοροποίηση δεν ξεκινά από το design. Ξεκινά από τη σκέψη πίσω από αυτό.
Τι θέλεις να πεις; Τι σε ενδιαφέρει πραγματικά; Τι κάνεις διαφορετικά; Τι αξίζει να μείνει και τι μπορείς να αφήσεις απ' έξω;
Όταν αυτά είναι ξεκάθαρα, το design έχει κάτι να εκφράσει.
Ίσως λοιπόν δεν χρειάζεται να ξεχωρίσεις περισσότερο
Ίσως χρειάζεται να αντιγράψεις λιγότερο.
Να κοιτάξεις τα trends χωρίς να τα ακολουθείς αυτόματα. Να χρησιμοποιήσεις τα εργαλεία χωρίς να τα αφήσεις να αποφασίσουν για εσένα. Να πάρεις έμπνευση χωρίς να πάρεις έτοιμη ταυτότητα.
Και πριν αναρωτηθείς πώς θα κάνεις κάτι διαφορετικό, να ρωτήσεις κάτι λίγο πιο ουσιαστικό:
Τι είναι αυτό που θέλω πραγματικά να πω;
Γιατί τελικά, το να ξεχωρίζεις δεν σημαίνει να φωνάζεις πιο δυνατά.
Σημαίνει να έχεις κάτι δικό σου να πεις.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου